ميرسد ؟ بگو : شايد نزديك باشد ، اين لفظ فقط يك بار در كلام الله آمده است راغب گفته : انغاض حركت دادن سر است بسوى ديگرى به حالت تعجب . نفث : دميدن * ( وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثاتِ فِي الْعُقَدِ ) * فلق : 4 . در مجمع فرموده : نفث شبيه نفخ ( دميدن ) است ولى تفل آنست كه با دميدن مقدارى از آب دهان بيرون انداخته شود اين است فرق ما بين نفث و تفل . در نهج البلاغه خطبهء 191 . هست كه امام عليه السلام به آن شخص فرمود : « فانّما نفث الشّيطان على لسانك » شيطان بر زبان تو دميد كه اين سخن گفتى و در خطبهء 81 . فرموده : شما را بر حذر ميدارم از دشمنيكه ( شيطان ) بطور مخفى در سينه ها نفوذ كرده و « نفث فى الآذان نجيّا » در گوشها نجوى كنان دميده است . در كافى از امام صادق عليه السلام نقل شده « ما من مؤمن الَّا و لقلبه اذنان فى جوفه اذن ينفث فيه الوسواس الخنّاس و اذن ينفث فيها الملك فيؤيد الله المؤمن بذلك فذلك قوله : و أيّدهم بروح منه » در اين حديث نيز نفث بمعنى دميدن است دميدن معنوى و در روايت آمده كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرموده : الا و انّ الرّوح الامين نفث فى روعى » راغب در مفردات گفته : « النفث : قذف الريق القليل و هو اقلّ من التّفل » يعنى آن انداختن بزاق كمى است و از بزاق معمولى اندك است عبارت صحاح چنين است : « النّفث كالنّفخ و هو قليل من التّفل » قاموس نيز چنين گفته است در نهج البلاغه حكمت : 374 . فرموده : همهء اعمال نيك و جهاد در راه خدا در مقابل اهميت امر بمعروف و نهى از منكر نيستند « الا كنفثة فى بحر لجّى » مگر مانند بزاقى در دريائى مواج و متلاطم . معنى آيه چنين مىشود : بخداى فلق پناه مىبرم از شرّ دمندگان در گره ها . ظاهرا مراد دميدن است نه بزاق انداختن .